NIEUWSBRIEF

MANTELZORG

INTERVIEW

‘Ik was me er helemaal niet van bewust dat ik mantelzorger ben’

Mevrouw Aalberts-Immikhuizen is mantelzorger van haar man. Hij heeft kanker en kreeg afgelopen mei te horen dat er geen kans op genezing meer is. Zo’n zeven maanden geleden verhuisde het echtpaar van Woudenberg naar een fijn appartement in Ede. “Lekker dicht bij onder meer mijn jongste dochter en schoonzoon, op wie ik altijd kan terugvallen en die zodoende weer mantelzorger van mij zijn,” licht ze toe.

Genieten van elkaar
Mevrouw Aalberts-Immikhuizen is 84 en haar man 82. Ondanks zijn ziekte, zitten ze allerminst bij de pakken neer en genieten ze van elkaar van van de mensen om hen heen. “Zoals onze kleinkinderen,” vertelt ze, “dit neemt niet weg dat het mantelzorgen er voor gezorgd heeft dat ik veel meer thuis ben. Mijn wereld is kleiner geworden. Ik vind het dan ook belangrijk om dagelijks mijn boodschappen te doen en er even uit te zijn. Maar meestal ben ik thuis om voor mijn man te zorgen. En daar voel ik me heel prettig bij.”

Huishoudelijke hulp
De zorgtaken, het koken, huishouden en zo meer. Ondanks dat mevrouw Aalberts-Immikhuizen veel voldoening haalt uit het zorgen voor en samen kunnen zijn met haar man, vindt ze het ook pittig. Ze is dan ook erg blij met de ondersteuning die ze vanuit Malkander krijgt. “Ik was me er helemaal niet van bewust dat ik mantelzorger ben, totdat Debby Bosman van Malkander mij dit duidelijk maakte. Zij ondersteunt mij en heeft ervoor gezorgd dat ik iedere week twee uur huishoudelijke hulp heb. Heel fijn, omdat ik hier nauwelijks nog aan toe kwam.”

Roze en donkere wolk
Het is bijzonder om te ervaren hoe positief het echtpaar ook in deze fase in het leven staat. “Ik heb dan ook al veel meegemaakt en meermalen op het randje van de dood geleefd door hartfalen. Ik zie dit als reservetijd, waar ik erg dankbaar voor ben,” legt meneer Aalberts uit. “En ik ben dankbaar dat ik dit voor hem kan en mag doen,” vult zij aan, “hij heeft namelijk altijd heel goed voor mij gezorgd en nu is het mijn beurt om er voor hem te zijn.” “We leven een beetje op een roze wolk met daarboven een donkere wolk,” aldus meneer Aalberts.

Positief blijven
Volgens mevrouw Aalberts-Immikhuizen ‘dwingt’ het mantelzorgen haar ook om veel meer zaken zelfstandig op te pakken. Zaken die haar man eerder regelde, zoals de financiën en ander papierwerk. “Ik kan inmiddels dan ook al veel meer zelf,” zegt ze met gepaste trots. Op de vraag of ze tips heeft voor andere mantelzorgers, antwoordt ze dat het belangrijk is positief te blijven. En bovendien te zorgen voor een goede achtervang. “Zoals wij die in de persoon van mijn kinderen en kleinkinderen hebben. Zij doen erg veel voor ons en zorgen er daardoor voor dat ik er op een fijne en goede manier voor mijn man kan zijn.”

Kort na dit interview, ontvingen wij het droevige nieuws dat meneer Aalberts op 7 december is overleden Onze gedachten gaan uit naar mevrouw Aalberts-Immikhuizen en familie.

Mantelzorger aan het woord: 
mevrouw Aalberts-Immikhuizen